Dozór elektroniczny (SDE) a odbywanie kary w miejscu zamieszkania

System dozoru elektronicznego (SDE) umożliwia wykonywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym, pod kontrolą środków technicznych. Nie jest to zmiana rodzaju kary lub jej umorzenie, lecz sposób wykonywania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności, na który w ustawowo wskazanych przypadkach zezwala sąd penitencjarny albo komisja penitencjarna.
W przypadku kary pozbawienia wolności SDE wykonuje się jako dozór stacjonarny. Oznacza to kontrolę przebywania skazanego w określonym miejscu w dniach i godzinach ustalonych w rozstrzygnięciu. Skazany może opuszczać miejsce pobytu wyłącznie w wyznaczonych przedziałach czasu i zgodnie z określonym celem.
Na czym polega dozór elektroniczny
Dozór elektroniczny jest kontrolą zachowania skazanego przy użyciu środków technicznych. W praktyce wykorzystuje się nadajnik zakładany skazanemu oraz urządzenia rejestrujące i system monitorowania.
Podmiot dozorujący instaluje urządzenia, a centrala monitorowania kontroluje przestrzeganie obowiązków i odnotowuje zdarzenia dotyczące łączności lub nieuprawnionej ingerencji w urządzenia.
SDE nie oznacza nieograniczonego pozostawania na wolności. Wykonywanie kary odbywa się według harmonogramu ustalonego przez organ udzielający zezwolenia. Naruszenie porządku prawnego, uchylanie się od obowiązków związanych z dozorem albo od instalacji urządzeń może prowadzić do uchylenia zezwolenia i konieczności odbycia pozostałej części kary w zakładzie karnym.
Kto może złożyć wniosek o dozór elektroniczny (SDE)
Wniosek o udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego może złożyć skazany, jego obrońca, prokurator, sądowy kurator zawodowy albo dyrektor zakładu karnego. Wniosek składa się na piśmie i musi zawierać uzasadnienie.
Osoba bliska skazanego nie jest samodzielnie uprawniona do wniesienia takiego wniosku. Może jednak pomóc w zgromadzeniu dokumentów, uzyskaniu zgód osób wspólnie zamieszkujących albo w ustanowieniu obrońcy.
Warunki udzielenia zezwolenia dozoru elektronicznego przez sąd
Sąd penitencjarny może udzielić zezwolenia, jeżeli wszelkie ustawowe przesłanki są spełnione łącznie. Co do zasady dotyczy to skazanego, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 1 roku i 6 miesięcy. Z SDE może skorzystać również skazany na karę niższą niż 3 lata, jeżeli do odbycia w zakładzie karnym pozostaje nie więcej niż 6 miesięcy.
wykonywanie kary w SDE musi pozwalać na osiągnięcie jej celów; nie mogą występować szczególne względy przemawiające przeciwko tej formie wykonania.
skazany powinien dysponować określonym miejscem stałego pobytu.
wymagane są zgody osób pełnoletnich wspólnie zamieszkujących ze skazanym.
Warunki techniczne umożliwiające wykonywanie dozoru powinny pozostawać zapewnione.
Ustawa wyłącza możliwość udzielenia zezwolenia skazanym działającym w warunkach kwalifikowanej recydywy oraz innych ustawowych wyłączeń. Sam fakt odbywania kary w zakładzie karnym nie eliminuje SDE; znaczenie ma dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego w trakcie wykonywania kary.
Jeżeli skazany nie rozpoczął wykonywania kary w zakładzie karnym, sąd ocenia dodatkowo, czy względy bezpieczeństwa, stopień demoralizacji lub inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia w zakładzie karnym.
Brak zgody pełnoletniego współmieszkańca nie zawsze definitywnie zamyka drogę do SDE. Sąd może udzielić zezwolenia mimo braku tej zgody, jeśli wykonanie dozoru w sposób oczywisty nie wiąże się dla współmieszkańca z nadmiernymi trudnościami i narusza prywatność współmieszkańca jedynie w nieznacznym stopniu.
Szczególny tryb przed komisją penitencjarną
Jeżeli skazany rozpoczął odbywanie kary w zakładzie karnym, a orzeczona kara nie przekracza 4 miesięcy, w sprawie może orzekać komisja penitencjarna. Przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych komisja wydaje decyzję w przedmiocie zezwolenia na SDE; w tym zakresie jest wyłącznie właściwa, z wyjątkiem sytuacji, gdy w chwili złożenia wniosku skazany nie rozpoczął jeszcze odbywania kary.
W postępowaniu przed komisją stosuje się odpowiednio m.in. przepisy dotyczące wniosku, zgody współmieszkańców, sprawdzenia warunków technicznych oraz wysłuchania skazanego. Komisja powinna wydać decyzję w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku.
Przebieg postępowania o dozór elektroniczny
Wniosek powinien wskazywać okoliczności uzasadniające spełnienie przesłanek SDE, w szczególności dane dotyczące kary, miejsca stałego pobytu, sytuacji domowej, warunków technicznych oraz argumenty przemawiające za tym, że cele kary zostaną osiągnięte poza zakładem karnym.
Do wniosku składanego przez skazanego, obrońcę, prokuratora lub sądowego kuratora zawodowego należy dołączyć zgody pełnoletnich osób wspólnie zamieszkujących ze skazanym, jeżeli są wymagane.
Przed rozstrzygnięciem sąd uzyskuje od podmiotu dozorującego informację, czy istnieją warunki techniczne do wykonywania SDE. Jeżeli brak takich warunków stanowi przeszkodę, sędzia penitencjarny pozostawia wniosek bez rozpoznania.
Sąd wysłuchuje skazanego lub jego obrońcę, a także – w odpowiednim zakresie – kuratora oraz przedstawiciela skazanego. Gdy wniosek dotyczy skazanego odbywającego już karę w zakładzie karnym, posiedzenie odbywa się w tym zakładzie, a udział prokuratora pozostaje obowiązkowy.
Sąd penitencjarny powinien wydać postanowienie w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku. Ustawa nie przewiduje odrębnego, krótszego terminu dla rozpoznania wniosku przez sąd.
Rzeczywisty czas rozpoznania zależy między innymi od sprawności uzyskania informacji technicznej, konieczności zgromadzenia dokumentów oraz organizacji posiedzenia, dlatego nie należy przedstawiać konkretnego okresu oczekiwania jako reguły ustawowej.
Praca, leczenie i inne wyjścia w ramach dozoru elektronicznego
SDE może umożliwić kontynuowanie zatrudnienia, nauki, leczenia lub wykonywanie obowiązków rodzinnych. Sąd albo komisja określa w decyzji przedziały czasu, w których skazany może oddalić się z miejsca stałego pobytu lub innego wskazanego miejsca. Łącznie nie mogą one przekroczyć 12 godzin na dobę.
Ustawa wskazuje w szczególności pracę, praktyki religijne, opiekę nad małoletnim, niesamodzielnym lub chorym, kształcenie, udział w terapii, korzystanie z opieki medycznej, utrzymywanie więzi z bliskimi oraz niezbędne zakupy. We wniosku należy opisać cel wyjść, miejsce, dni i godziny, a przy zatrudnieniu także czas konieczny na dojazd i powrót.
Właściwość, koszty i treść rozstrzygnięcia
W sprawie udzielenia zezwolenia właściwy jest sąd penitencjarny, w którego okręgu skazany przebywa, z uwzględnieniem opisanego wyżej szczególnego trybu przed komisją penitencjarną działającą w zakładzie karnym.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na SDE nie jest objęty opłatą przewidzianą w katalogu opłat w sprawach karnych. Koszt może powstać po stronie skazanego, jeśli zdecyduje się on ustanowić obrońcę z wyboru.
W postanowieniu uwzględniającym wniosek sąd określa miejsce, czas, rodzaj lub sposób wykonywania nałożonych obowiązków oraz rodzaj środków technicznych, które mają zostać zainstalowane.
Wyznacza również termin i sposób zgłoszenia przez skazanego gotowości do instalacji urządzeń. Skazany ma obowiązek dochować wskazanego terminu i współpracować przy instalacji.
Zażalenie i skutki naruszenia warunków dozoru elektronicznego (SDE)
Na postanowienie sądu o odmowie udzielenia zezwolenia przysługuje zażalenie skazanemu lub obrońcy, prokuratorowi, a także kuratorowi zawodowemu albo dyrektorowi zakładu karnego, jeżeli złożyli wniosek. Zażalenie przysługuje również na postanowienie o udzieleniu zezwolenia. Termin do wniesienia wynosi co do zasady 7 dni od ogłoszenia postanowienia, a gdy podlega ono doręczeniu – od doręczenia.
Złożenie wniosku o SDE nie wstrzymuje automatycznie wykonania kary oraz obowiązku stawienia się do zakładu karnego. W szczególnie uzasadnionym wypadku sąd właściwy do rozpoznania wniosku ma możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia.
Sąd penitencjarny uchyla zezwolenie w szczególności w sytuacji, gdy skazany nie zgłosi w terminie gotowości do instalacji urządzeń, odmawia instalacji, narusza porządek prawny lub obowiązki związane z dozorem, bądź zostanie osadzony w związku z tymczasowym aresztowaniem lub wykonywaniem kary w innej sprawie.
W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, sąd ma możliwość odstąpienia od pozbawienia zezwolenia. Po zastosowaniu decyzji ponowne udzielenie SDE w tej samej sprawie jest niedopuszczalne.
Podsumowanie
System dozoru elektronicznego jest ustawowo uregulowanym sposobem wykonywania kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym. Wymaga spełnienia wszelkich przesłanek dotyczących kary, sytuacji skazanego, miejsca pobytu, zgód współmieszkańców i warunków technicznych, a także pozytywnej oceny, że ta forma wykonania pozwoli osiągnąć cele kary.
Przed złożeniem wniosku należy zweryfikować aktualny wymiar kary pozostałej do odbycia, właściwość organu, dokumenty potwierdzające sytuację osobistą i zawodową oraz możliwość technicznego zainstalowania urządzeń. Należycie opisany wniosek ułatwia organowi ocenę ustawowych przesłanek, lecz nie zastępuje indywidualnej oceny sprawy.
W przypadku zainteresowania wsparciem prawnym w zakresie dozoru elektronicznego zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 22 247 28 55 lub za pośrednictwem adresu e‑mail: kontakt@edoradztwoprawne.pl.
Artykuł ma charakter edukacyjny i informacyjny. Treść nie stanowi porady prawnej ani opinii prawnej. Zagadnienia dotyczące dozoru elektronicznego wymagają analizy uwzględniającej indywidualne okoliczności sprawy oraz specyfikę regulacji mających zastosowanie w danym stanie faktycznym.
Zobacz inne artykuły, które mogą Cię zainteresować




